เรื่องเล่าของคน...'s profileการใช้ชีวิตในเมืองจีนไม่...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
การใช้ชีวิตในเมืองจีนไม่ใช่เรื่องง่ายไหนว่ารัก แล้วทำไมถึงจากไป |
|||||||||||||
|
ไปเที่ยวมา อิอิซากุระเมืองจีน<center><img src='http://photos1.hi5.com/0024/593/343/nwhRO7593343-02.jpg'>
<img src='http://photos1.hi5.com/0027/553/736/VA43mF553736-02.jpg'>
<img src='http://photos1.hi5.com/0026/627/562/wn5OuL627562-02.jpg'>
<img src='http://photos1.hi5.com/0026/373/026/3JwdVg373026-02.jpg'>
<img src='http://photos1.hi5.com/0027/002/999/Q2hrwR002999-02.jpg'>
<img src='http://photos1.hi5.com/0025/750/040/smsTZL750040-02.jpg'>
<img src='http://photos1.hi5.com/0025/905/746/7QMlip905746-02.jpg'>
<img src='http://photos1.hi5.com/0024/856/418/xOYNvx856418-02.jpg'>
ถ่ายกะหินสลักชื่อสะพานดอกซากุระ (แปลเป็นไทยได้อย่างนี้งะนะ) <img src='http://photos1.hi5.com/0024/258/786/6PCLne258786-02.jpg'> <img src="http://photos1.hi5.com/0026/536/030/PWNEVr536030-02.jpg" > เพื่อนๆที่มาเรียนด้วยกัน <img src='http://photos1.hi5.com/0024/863/328/Zi6K9w863328-02.jpg'></center> คิดถึงแกจังทิ้งแกไปซะนานกลับมาหาซักทีนะมายสเปสของฉัน อิอิ ก็เจ้าไฮไฟว์นะสิ ไม่ให้ฉันมาหาแก ฉันเลยมาไม่ได้ แต่ว่าตอนนี้นะ ฉันมีเวลาเยอะแล้วนะ เพราะสอบเสร็จแล้วเลยแบ่งเวลาให้ได้ทั้งสองอย่างเลย โอ๋ๆๆๆอย่าพึ่งงอลเลยนะจ๊ะสเปสจ๋าเพระยังไงฉันก็ไม่ลืมเจ้านะ เพราะเจ้าคือสิ่งแรกที่ฉันเริ่มทำในไอ้พอจะเรียกได้ว่าไดอารี่ ถึงแม้ว่าอาจจะไม่ค่อยได้แวะมาหาแต่ไม่ได้แปลว่าไม่นึกไม่คิดถึงนะ ยังไงซะในนี้เราสามารถจะเขียนอะไรก็ได้ระบายอะไรก็ได้เพราะยังไงซะก็ไม่มีใครเข้ามาอ่านอยู่แล้ว ถึงมีก็มีน้อยไงเพราะเค้าไปสนใจแต่ไฮไฟว์ แต่อย่าไปอิจฉามันเลยนะ เพราะถ้ามีอะไรใหม่ๆมาอีกคนพวกนั้นก็ไปเล่นอันใหม่ๆ เดี๋ยวเจ้าไอไฟว์มันก็โดนทิ้งแล้ว ยังไงซะจงภูมิใจในตัวเองนะจ๊ะ ถึงไม่มีใครเค้าเห็นคุณค้า แต่เราไม่เคยลืมนายจำเอาไว้
มีคำคมมาฝาก คิดเองด้วยน้า เก่งป่าว
ความทรงจำบางอย่างที่มันดูจางหาย แต่ถ้ามีความหมายก็ไม่มีวันลืม สุขสันต์วันเกิด 17 กันยายนวันเกิดมาถึงอีกรอบแล้ว เฮ้อ แก่ขึ้นอีกปีแต่ยังรู้สึกว่ายังไม่อยากโตเลยไม่อยากจะไปเผชิญปัญหาะตามมาอีกหลายอย่างขอ
ทำตอนนี้ให้ดีที่สุดก่อนละกันนะ
รักบาบา รักแม่ รักเพื่อนสินสาดและเพื่อนๆทุกคนเลยน้า พวกแกเพื่อนที่แสนดีและให้กำลังใจเราเสมอมารักพวกแกวะ
และก็รักคนที่ไม่สมควรจะไปรักคนนั้นด้วยนะค่ะ อย่าลืมกันละเพราะจะไม่ได้เจอกันเหมือนทุกทีละนะแต่อาจจะเจอกันที่ห้องคณะบางครั้งก็ได้ถ้าหนูอยู่แล้วคุณมาทำสิ่งที่ต้องทำทุกๆวัน อิอิอิ หวาดดีช่วงนี้งานยุ่งชะมัดเลยไม่แถมพอการบ้านและรายงานกองอื้อดองไว้นาน ห้าห้าห้า ก็ขี้เกียดทำงะ มันเยอะเลย ก็ไม่ค่อยได้มาอัฟสเปสเลยเพราะเล่นแต่ไฮไฟว์แต่ก็ยังไม่ลืมนะ จะขยันมาอัฟถ้าไม่ขี้เกียด อิอิ เออวันก่อนๆๆมีงานมิทติ้งของคณะด้วยแหละ เต้นกันมันส์ไปเลยทีเดียว ก็คนมาไม่เยอะมากมีแต่รุ่นพี่ๆงะรุ่นน้องน้อย แต่ก็สนุกนะยะ ใครไม่มางะเสียดาย แต่ตอนนี้จะไปคัดจีนก่อนยังไม่กระดิกเลย เยอะด้วยไปละ อ๋อคิดถึงบุคลากรทางการศึกษานะจ๊ะ อิอิอิ มีคนเดียวแหละที่บอกว่าตัวเองเป็นบุคลากรทางการศึกษา จะมาอ่านป่าว ถ้ามาก็รู้ไว้ซะนะ ผิดเหรอที่............
อยากบอกว่าสับสนไปหมดแล้ว มันเกิดอะไรขึ้นกับเรา? กลัว. . . ว่ามันจะไม่มีวันดีๆอย่างเมื่อวานอีกแล้ว แค่ได้อยู่ใกล้ๆ ได้เห็นหน้า ได้พูดคุยบ้างก็ยังดี จนวันนี้ . . .วันที่เราได้เจอเขาคนหนึ่ง เพราะเขายังทำแบบนี้กับอีก 10 คนอื่นๆ บอกตามตรงว่าเสียศูนย์มาก และแล้ว. . . วันนั้นก็มาถึง ตอนนั้น. . . ทำอะไรไม่ถูกเหมือนกัน ความแตกต่างของ "คนสองคน"
แต่ละคนเติบโตมาจากที่แตกต่าง . . .
อาจมีหลายครั้ง . . . ที่ เรารู้สึกขัดใจ
แต่ด้วยความรักที่มีอยู่ และหวาดกลัว ว่า . . .
จนเผลอลืมไปว่า . . . ความรู้สึก ที่ไม่ได้รับการผ่อนคลายนั้น
การคบหาใครสักคนอย่างจริงจัง นั้น
อย่าให้ต้องมีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง อด ทน ขนาดนั้นเลย
เพราะไม่มีประโยชน์อะไรเลย...
อย่า . . . ปล่อยให้ความขุ่นเคืองใจเล็กๆ กลายเป็นเรื่องใหญ่ เหนื่อยสุดๆๆ วันนี้ไปเดินซื้อของมาอยากจะบอกว่าเหนื่อยมากกกกกก
เมื่อยด้วยและง่วงมากมายเพราะเมื่อคืนไม่ได้นอนเช้ามาก้ไปสำเพงเลย
ต่อด้วยไปพหุรัสต่อเนื้องด้วยจะหาชุดใส่ไปงานแฟนซีที่คณะปรากฎว่า แป่ว มะมีไรเลยอด
กลับมาที่จักตุจักรมาได้เศื้อกะกางเกงที่นี้ โหเดินทั้งวันขาลากเลย
โดนไอ้ปอมมันหลอกเดินรอบ สามรอบ ไอ้เราบอกว่าจะกลับมันบอกว่าเดินไปออกประตูด้านโน้นที่แรกก็ยังไม่เอะใจพอรอบสองก็ถามมันก็บอกว่าเดินเล่นอี
กรอบพอถามมันอีกมันก็บอกว่าประตูอยู่ด้านโน้นเหมือนเดิม เหอๆๆ กูโง่หรือมันฉลาดวะ เอาเป็นว่าไปมาหลายที่ จนถึงตอนนี้ที่กำลังนั่งพิมพ์ก็ยังไม่ได้นอนเลย ว่าทำไรเสร็จจะนอนยาวให้สมกะไม่ได้นอนครบ48 ชม.เลย
ว่าแล้วก็ไปดีกว่าไปซักผ้า แล้วก็อาบน้ำ มานอนยาววววววววววว
ฝันดีนะเพื่อนๆ บายๆๆ เมื่อถึงวัดปิดพิธีกีลามหาวิทยาลัยโลกเฮ้อ ในที่สุดก็จบลงไปแล้ว แต่ก็นะประสบการณ์ครั้งนี้คงไม่ลืมไปตลอดชีวิตแน่ๆเลย คงเอาไปพูดได้ว่าครั้งหนึ่งฉันเคยทำงานระดับโลกเชียวนะ อิอิ เท่ใช้ย่อย เหอๆๆ พิธีปิดก็มีอะไรไม่มาก ต่างจากที่คิดเลยตอนแรกคิดว่าคงวุ่นวายกว่าพิธีเปิด แต่ผิดคาด งานก็เดินไปเรื่อยๆก็จะมีอุปสรรคหน่อยก็ฝนตก พวกท่านฑุตบางคนก็หลบไปอยู่ในห้องรับรองบางคนก็ใส่เเส้อกันฝนที่แจกให้แล้วก็นั่งดูตรงนั้น แต่นะ การแสดงอลังการอีกแล้วครับท่าน มีการแสดงของ ซีเบียเจ้าภาพการแข่งขันครั้งหน้าด้วย แสดงได้ดี แต่ก็นั้นแหละฝนตก เลยมีนักแสดงล้มบ้างแต่ด้วยสปีริส ก็แต่งต่อจนจบ แล้วก็จบด้วยการแสดงของเรา ตอนจุดพลุนะโหสุดยอด สวยมาก ในรูปอาจไม่ค่อยชัดไหร่ ก็ถ่ายมืดมาก บวกกะแฟต มันเลยย้อนแสง เออย้อยไงงะ เขียนเองงงเอง ไปดูในรูปเองละกัน ต่อจากนั้นก็คอนเสริตฮิพพอบ เอาใจวันรุ่น เต้นกันทั้งฝนตกงะแหละ งานจบแบบไม่ทันตั้งตัว มาคิดๆแล้งก็ใจหายแหะ แต่ก็ดีใจที่งานผ่านไปได้ด้วยดี
หลังจากที่ปิดเรียนมาสิบวันพรุ้งนี้ก้ต้องเรียนอีกแล้ว ชาวบ้านเค้าปิดกันวันจันทร์แต่มหาลัยนี้ไม่ปิด ช่างขยันกันจริงๆเลย แต่ไม่รู้จะมีคนขยันมาเรียนกี่คน เห้อ คิดถึงเพื่อนๆจังเลยอาทิตย์นี้คงได้เจอกันซะที งานกีฬามหาวิทยาลัยโลกผ่านมาแล้วกับงานเปิดกีฬามหาวิทยาลัยโลกตอนแรกฝนตกนึกว่าจะแย่ซะแล้ว แต่ดีที่ตกนิดเดียว ทำงานมหาวิทยาลัยโลก แค่สองวันวันปิดกับวันเปิดนอนั้นก็ว่างยาว(เพราะทำหน้าที่ดูแลฑูตต่างประเทศ เค้ามาแค่วันเปิดพิธีกับปิดพิธี)น่าเบื่อมาก อ๋อ วันเปิดพิธีทำหน้าที่ เป็นล่ามของฑูตประเทศต่างๆๆ วุ่นวายมากกกฃกกกกกก เรื่องมากมากกกกกกกก มาเจอพวกดาราอาร์เอสเบ่งอีก ถ้าดังหน่อยจะไม่ว่านี่เรายังไม่รู้จักเลย เชอะ แต่ก็โดนไปแล้วสะใจ(อยากรู้ก็มาถามนะขี้เกียดพิมพ์)แต่ดีได้ประสบการณ์เยอะเจอคนหลายแนวทั้งมีตำแหน่งสูงๆ(เจ้าฟ้าชาย)ของประเทศเราแล้วก็ต่างประเทศเลยวันนั้น
ที่บอกว่าเป็นล่ามอันที่จริงก็ไม่ได้เป็นล่ามอะไรเลยจะทำหน้าที่ดูแลท่านฑูตจากประเทศต่างๆมากกว่าวิ่งทั้งวันเหนื่อยมากเสริฟน้ำกับขนมแล้วก้ตอบคำถามเวลาท่านฑูตถามก็เท่านั้นอะๆไม่ต้องสงสัยว่าเค้าจะมาถามอะไรนักศึกษาธรรมดาๆไม่ได้ถามไรมากหรอกแค่ถามว่าห้องน้ำไปทางไหน5555555555 แหมๆๆหัวเราะอะไร พอมานั่งนึก แค่เพียงวันเดียวเราได้เจอกับเหตุการณ์หลายๆเรื่องเลย ทั้งเรื่องที่น่าจดจำและที่ไม่น่าจำ แต่ก็นะถ้าเจอแต่เรื่องที่น่าจำ คงจำได้ไม่หมดแน่ๆ เจอเรื่องที่ไม่น่าจำบ้างก็ดีจะได้เลือกเรื่องที่จะจำได้ง่ายๆว่าปะ
พิธีปิดยังไม่รู้จะเจออะไรอีก แล้วจามาเล่านะ จะเอารูปพิธีปิดมาฝากด้วยรอดูละกัน
"แม่ค่ะ. . . หนูขอโทษ"
ข้อมูลจาก Forward Mail ตอนเช้า . . . มีเสียงเคาะประตูห้อง ฉัน. . . ทนรับอย่างงัวเงียกลิ้งมากลิ้งไป. . . นอกจากแม่จะปลุกฉันแต่เช้าแล้ว. . . แต่พอมาถึง ณ วันนี้. . . ฉันทนตื่นแต่เช้าไม่ได้. . .| มาวันนี้ . . . ฉันซาบซึ้งแล้วกับความรักที่แม่มีให้ฉัน วันที่น่าเบื่อเฮ้อ! เหนื่อยจังวันนี้ตื่นมาตั้งแต่ตีสามครึ่งจนถึงตอนนี้ยังไม่ได้นอนเลยเกิน24 ชม. แล้วนะเนี้ย วันนี้ก็กะจะซักผ้าแล้วออกไปธุระข้างนอก ปรากฏว่าฝนตกเจ็บใจจริงๆๆจะซักผ้าทีไรฝนต้องตกทุกทีธุระก็ไม่ได้ไป
หลังจากที่พลาดจากแผนที่วางไว้ วันนี้เลยจัดห้องใหม่หมดเลย กวาดๆๆเช็ดๆๆ เมทก็ไม่อยู่ออกไปทำบุญแต่เช้าเลย วันนี้เลยระเรงห้องคนเดียวจัดไปจัดมาบ่าย3นึกได้ยังไม่ได้กินข้าว(เจริญจริงๆฉันลืมแม้กระทั่งกินข้าวเช้ากะข้าวเที่ยง)พอจะลงไปหาไรกินร้านขายข้าวที่อยู่ใต้หอในดันไม่เปิดเหอๆๆฝนก็ตกไปไหนไม่ได้ต้องกลับมานั่งกินมาม่าที่ห้องอร่อยซะ
นี่แหละน้าชีวิตเด็กหอไม่มีแม่มาทำกับข้าวให้กิน(คิดถึงแม่จังและก็คิดถึงพัดถั่วลันเตาใส่กุ้งที่แม่ชอบทำให้กินด้วย) ว่าแล้วก็กลับมานั่งเล่นเอ็ม(แทนที่จะอ่านหนังสือสอบ)กว่าเมทจะกลับมาก็หกโมงเย็นเข้าไปแหละ ก็นั้นแหละทำโน้นทำนี่ไปเรื่อยๆสี่ทุ่มก็ไปอาบน้ำทีนี้ได้ซักผ้าจริงๆซะทีกว่าจะทำไรเสร็จก็ตีหนึ่งกว่าๆแล้ว พอทำไรเสร็จก็.....................มานั่งอัฟสเปสต่อ5555555555555ไม่มีอ่านหนังสือเลยเน้อ นี่ไงกำลังจะบอกว่าพรุ้งนี้(หรือก็คือวันนี้งะแหละเพราะตอนนี้มันตีห้าแล้ว)มีติวภาษาจีนใต้หอกะเพื่อนๆคงอ่านทั้งวันแหละเพราะวันนี้จัดห้องกะซักผ้าหมดแล้วได้ตะลุยอ่านซะทีหลังจากที่เล่นๆมากหลายวัน
สองวิชากะสามวันจะได้แค่ไหนเปิดเทอมมาคงได้รู้ไอ้คำว่าไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตาเนี้ยใช้ได้ทุกยุคสมัยจริงๆงะแหละเน้อ ว่าแล้วนี่ก็ตีห้ากว่าแล้วไปนอนดีกว่าเดี๋ยวเก้าโมงต้องตื่นไปอาบน้ำเตรียมตัวติวจีน
วันนี้ก็มาบ่นพอหอมปากหอมคอละกันว่างๆสอบเสร็จจะมาบ่นให้ฟังใหม่ว่าที่สอบไปเป็นยังไง
อ๋อๆๆๆขอบ่นอีกเรื่องก่อนจะไปนอนวันก่อนสอบวิชาHUM214ยากชะมัดเลยงะแต่ก็นะผิดเองแหละที่ไม่ค่อยได้เข้าเรียนเท่าไหร่ ช่วงก่อนไม่สบายจนต้องไปโรงพยาบาลบวกกับความขี้เกียดของบางวันที่มีเรียนเช้าเลยไม่ตื่นทำให้ขาดเรียนวิชานี้เกือบครึ่งเลยแต่ก็นะยังดีที่อาจารย์วิชานี้ใจดีอิอิอิใจดีมากกกกกกกกกกกกกกกกมากจนเพื่อนที่เรียนเทอมก่อนมาเล่าให้ฟังว่ามาเรียนตอนจะหมดคาบอาจารย์ยังให้เซ็นชื่อเลยงะเพื่อนบอกว่ามันละอายใจ(แต่ก็ยังมาสายประจำ)อิอิ ไอ้เพื่อนที่พูดถึงงะไม่ใช่ใครหรอกไอ้แฝดเฟิร์นนี่เองหลายๆคนรู้จักดี(เผื่อคนที่ไม่รู้จักฉายานี้ที่มาของเฟิร์นคือเฟิร์นหยั๋น ลองผวนดูนะ)กุ๊ก กิ๊ก เค้าไม่ได้ว่านะคิดถึงเลยเขียนถึงจ้า อิอิอิ
คิดถึงคนสอนวิชานี้ด้วย 5555
จบจริงๆ ละไปละ บะบาย นอนหลับฝันดีนะทุกๆคน "รัก" ไม่ใช่เกมการแข่งขัน แต่เป็นเรื่องความรู้สึก
เกมการแข่งขัน . . . เราสามารถกำหนดได้
มีคนบอกว่า . . . ความรัก คือ เกมการแข่งขัน
ถ้าความรัก . . . เป็นเหมือนเกมๆ หนึ่ง
ส่วนผู้เล่นอีกคน . . . เขาคือฝ่ายชนะชนะ
แต่ความรัก . . . สำหรับฉันไม่ใช่เกม
และที่สำคัญ ในเกมทุกเกม ก็จะมีบทสรุป
ซึ่งแต่ต่างจาก ความรักโดยสิ้นเชิง
บทสรุปของความรัก ก็มีอยู่สองแบบ
ตัวละครในเกม มันไม่ใช่เรื่องจริง
แต่ตัวเรา . . . เป็นสิ่งที่มีชีวิต มีความรู้สึก
ในชีวิตจริงเราทุกคน อาจคาดหวังกับความรักมากเกินไป
ในเกมนี้ เขาเลือกที่จะจบเกมของความรัก
พจนานุกรมหัวใจ!!!ใครเป็นคนคิด . . . แล้วคิดได้ไงเนี่ย!?
อย่าเสียใจกับสิ่งที่คุณทำเวลารักใคร . . . อย่าเสียใจในสิ่งที่คุณทำ แต่ . . . จงเสียใจในสิ่งที่คุณไม่ได้ทำ  เมื่อเวลาผ่านไป . . . เราอาจจะต้องมานั่งเสียใจ ว่าวันนั้น . . . ทำไมเราไม่ทำแบบนี้ ถ้าเราทำแบบนี้ . . .เรื่องนั้นอาจจะดีกว่านี้ก็ได้  คนเราไม่อาจย้อนเวลา กลับไปแก้ไขอดีตได้ เพราะอดีตไม่เคยหวนกลับ เวลา . . . ไม่อาจย้อนคืนโอกาส ในเรื่องบางเรื่อง . . . อาจจะมีแค่ครั้งเดียวในชีวิต  ในเมื่อตอนนี้ . . . เรายังมีโอกาสทำสิ่งดีๆ ทำเรื่องดีๆ ให้กับคนที่เรารัก . . . ก็ทำไปเถอะ ทำไปเลย . . .ให้ไปเลย . . .  โดยเฉพาะเรื่องความรู้สึกดีๆ ความรู้สึกห่วงหา และเอาใส่ใจให้ไปเถอะ ให้ไปเท่าไหร่ก็ได้ . . . เพียงให้อย่างมีสติ ทำแล้วไม่ทุกข์ไม่กระทบใคร . . . ให้ไปเถอะ ทำไปเถอะ...ขอให้ทำให้ดีที่สุด..  เพราะเมื่อวันเวลาผ่านไป . . . สิ่งต่างๆ อาจผ่านพ้น บางเรื่องอาจจบและจากไป . . . บางเรื่องอาจคงอยู่ในความทรงจำ แต่อย่างน้อยเราได้ให้. . . ได้ทำในสิ่งที่อยู่ในใจไปหมดแล้ว เมื่อเรามานึกถึง . . .มันจะเป็นความทรงจำที่ดีตลอดไป หิว สวัสดีอย่าเป็น ทางการงะนะ เพราะไม่เคยมาเขียนdiary ในสเปสเลยวันนี้นึกไงไม่รู้อิอิ
วันนี้นะหนื่อยงะ บอกได้คำเดียวจริงๆๆ เมื่อคืนไม่ได้นอนเลยเพระวันนี้ สอบสองวิชาเช้าบ่าย เป็นอัตนัยอีก ปรัชญากะเคมี ยากชะมัดแต่ก็โอเคนะตอนกลับมานะง่วงนอนมากแต่ก็ยังไม่ได้นอนเพราะ ต้องเอาโน๊คบุ๊คไปลงโปรแกรมใหม่อีก พอจะกลับมานอนก็นอนไม่หลับแหละ จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่ได้นอน นอนไม่หลับงะ ทำไงงะ ทั้งที่อยากนอนมากกกกกกกกก ช่างเหอเดี๋ยวก็คงหลับเอง
แต่ที่น่าเครียดงะนะก็ยังเหลือสอบอีกตั้งสามวิชาแนะ ภาษาจีนหมดเลยด้วยกลัวชะมัด
เพื่อนๆก็ฟิตท่องศัพท์กันแล้วไอ้เราก็มัวอัฟสเปส พรุ้งนี้ค่อยท่อง สามวิชา จีน เหอๆๆไอยากจะนึกว่าศัพท์มันจะซักกี่ตัว
เพราะไม่ได้ท่องเลย ขี้เกียดไปหน่อย
ช่างเหอตอนนี้หิวมากมายไปหาไรกินดีกว่า ว่างๆจะมาบ่นใหม่นะ
บาย หัวใจบอกให้... ฉันรักแค่เธอณ เวลานี้ คงไม่มีใครปฏิเสธที่จะเรียกร้องหาความรู้สึก
|
||||||||||||
.gif){kind=small}
_3.gif){kind=small}
_1.gif){kind=small}
1. การรักและไม่ได้รับรักตอบ เป็นทุกข์ 
“มิตรภาพ . . . ความรัก” เลือกอะไรดี?
“มิตรภาพ” กับ “ความรัก”
น้อยคนนัก . . .ที่จะเลือกได้
ถ้าเลือกที่จะรัก . . .เเล้วมิตรภาพ คงจบลงอย่างง่ายดาย
เพราะเมื่อรักจบไป . . .มิตรภาพ ก็หายไปกับกาลเวลา
บางคน . . .คงเลือก ที่จะเก็บมิตรภาพไว้
เพราะมันเป็นเหมือน . . .ต้นไม้ใหญ่ใบหนา
กว่าจะโตมาได้ . . .ต้องอาศัยความใส่ใจ เเละระยะเวลา
ในขณะที่ความรัก . . .เป็นเพียงภาพมายา
ที่ผ่านเข้ามา . . .ในความทรงจำ
"มิตรภาพ" ก็สำคัญ "ความรัก" ก็ไม่อาจทิ้งได้
อืม . . . เลือกยากจริงๆ . . .
หากเพื่อนๆ จะเลือกสิ่งใดสักอย่าง
คิดดีๆ ก่อนที่จะตัดสินใจ นะคะ
นาฬิกา |
|
Loading...
|
ขอบคุณที่เข้ามาทักทายกัน
ขอบคุณทุกข้อแนะนำนะจ๊ะ
|
|
